Karantinada 42. gün

İlk imambayıldımı yaptım. Fransa’da patlıcanlar çok büyük olduğu için fırında kızarmaları uzun sürüyor. Ben de bu yüzden hep kaçıyordum. Oysa oldukça kolaymış. Akşam yemek için sabırsızlanıyorum.

İlk karnıyarık denememin de yine gurbette olması ilginçtir. San Francisco’da, arkadaşımın Türk mutfağından bir yemek yapsana demesi üzerine annemi arayıp ne yapabilirim diye sormuştum. Tabii o zamanlar mutfakla ilişkim başlangıç seviyesindeydi. Uzun bir istişareden sonra nedense karnıyarık-pilav-cacık menüsünde karar kılmıştım. Sonuç, yağ içinde yüzen ama lezzeti ilk deneme için fena olmayan bir yemekti. Patlıcan yemeklerini Türkiye’de hiç pişirmeyişimin nedeni ne acaba? Her neyse, ben de herkes gibi Corona sayesinde aşçılık becerilerimi geliştiriyorum.

Bugün spor yapmadım. Biraz ara verip dinlenmek lazım. Sabahtan hava çok güzeldi ama şimdi parçalı bulutlu. Akşam çıkıp bir saatlik hafif tempo yürüyüşümü yapacağım. Özgürlüğe kavuşmamıza -aksi bir karar alınmazsa- tam iki hafta kaldı. İnsan düşünüyor karantina bittiğinde ilk olarak ne yapmak isterim diye…Kumsala gitmek ve denize girmek, Türkiye’de ailemi görmek, kuaföre ve restorana gitmek isterdim. Ama hiç biri olamayacak. Muhtemelen sokağa çıkma yasağının kalktığı pazartesi eğer açılmışsa parkta veya nehir kıyısında insanlara fazla yaklaşmadan piknik yapacağım. Göreceğiz hayallerle gerçekler ne kadar örtüşecek…Sağlıklı günler.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s